Heeft u
Steenuilen gezien of gehoord?
Informatie van omwonenden is een goede bron van informatie en speelt een
belangrijke rol in de bescherming van de Steenuil. Voor het melden van
steenuilenactiviteit, of gevonden gewonde of dode uilen kunt u contact opnemen via deze
site.
Het geluid van de Steenuil
Territoriumroep
Alarmroep
Contactroep
Opwindingsroep
1
Opwindingsroep 2
Bedelen van
nestjongen
|
De Steenuil is het kleinste uiltje onder de
voorkomende uilensoorten in Nederland. Deze verschijning dankt zijn
naam (steen) aan het feit dat hij te vinden is in een landelijke
omgeving in de buurt van bebouwing. Hij is niet veel groter dan zo’n
drieëntwintig cm, hierdoor gaat hij vaak op in het landschap. Je
ziet hem als uil makkelijk over het hoofd. Vergelijk hem qua grootte
met een merel. Met zijn kenmerkende kleine felgele ogen kan hij je
indringend aankijken. Daarbij lijken zijn witte wenkbrauwen te
fronsen, dit alles geeft hem een pittig aanzien. Zijn veren zijn
bruin met witte vlekken. Steenuilen houden wel van mensen en zijn
dan ook zijdelings in hun buurt te vinden. Als men wat meer over
zijn gedrag weet krijgt men meer oog voor de Steenuil. Je kan hem
zien omdat hij ook overdag actief is. Bij een lekker zonnig weertje
zit hij vaak zonnebadend op een dak. Hij heeft een voorkeur voor
boerderijen en oude schuren. Vaak zit hij strategisch op een
uitkijkpunt, hierdoor heeft hij het imago van het boegbeeld voor een
kleinschalig cultuurlandschap. De Steenuil is honkvast en vaak
vertrouwd met de mensen waar hij te gast is. Hij bekijkt de
bedrijvigheid in zijn omgeving van een afstandje. Maar zodra er
vreemden op het erf komen blijkt hij eenkennig, want als de uil
teveel in de belangstelling staat, of er dreigt gevaar, dan gaat hij
er vandoor. Het geluid van de Steenuil is al net zo kenmerkend als
het uiltje zelf. Met veel verve verdedigt hij opgewonden zijn
territorium tegen indringers, in staat van alertheid wipt hij komisch
op en neer. Zijn aanwezigheid en het eigen geluid roepen
herinneringen op van weleer. Zeker nu het niet zo goed gaat met de
Steenuil en hij steeds meer verdwijnt uit het landschap. Hij staat
dan ook als bedreigde soort op de rode lijst. |
|
|
Het leefgebied van de Steenuil bestaat uit een half open landelijk cultuurlandschap. Met elementen zoals knotwilgen, oude schuren, schapen, hoogstam fruitbomen, takkenmuurtjes en rommelige hoekjes waar ook de voedselbron van de Steenuil zoals muisjes zich thuis voelen. Het leefgebied van de Steenuil komt steeds meer onder druk te staan door het verdwijnen van elementen. Het wordt allemaal te netjes, oude schuren worden afgebroken, kapotte dakpannen waar de Steenuil zich graag onder verschuilt zijn ook bijna niet meer te vinden. De Steenuil is trouw aan zijn leefomgeving, er komt steeds meer bebouwing in de omgeving waar hij huist. Dat betekent steeds minder nestgelegenheid en voedsel voor de Steenuil.
|
|
|
|
| |
